De toegankelijkheid van Nederland blijft een heet hangijzer. Gisteren maakte het kabinet bekend dat ze het niet belangrijk vindt om ervoor te zorgen dat toegankelijkheid een structurele aanpak krijgt in Nederland. Onbegrijpelijk! Datzelfde vinden ook Marc de Hond en Otwin van Dijk. Hun mening hebben zij beschreven in dit artikel.

 

Wat mij betreft zijn er drie kanten aan de reactie van het kabinet, die allemaal niet te rijmen zijn.

 

Allereerst is het kabinet niet consistent in het beleid. Zij wil dat mensen met een beperking zoveel mogelijk ‘meedoen’ in de maatschappij. Men wil 100.000 banen creëren om hen aan werk te helpen, doch of zij daar kunnen komen met openbaar vervoer, er naar binnen kunnen en er naar het toilet kunnen, bijvoorbeeld in de kantine en de vergaderzaal passen met hun rolstoel, daar bekommert het kabinet zich niet om. En als deze mensen gewerkt hebben en ter ontspanning naar het theater of de bioscoop willen, of met vrienden ergens een hapje willen eten, dan zal het het kabinet een zorg zijn of ze daar kunnen komen en naar binnen kunnen.

 

Een ander belangrijk aspect is, dat het kabinet de wens van de Nederlandse bevolking negeert. Het is op alle fronten merkbaar, dat de Nederlandse burger zich schaamt voor de wijze waarop we in Nederland de toegankelijkheid regelen (en de zorg, maar dat is een ander onderwerp). Er zijn meer en meer Nederlanders die gaan staan voor een toegankelijke samenleving. Restaurants die een rolstoeler buiten moeten laten staan omdat ze hun entree en toilet niet hebben aangepast, worden daarop steeds vaker aangesproken door hun valide bezoekers. Organisaties die gaan bouwen of verbouwen, denken steeds vaker al vroeg in het traject aan het aanpassen van hun locatie voor mindervalide bezoekers. Dat geluid vanuit onze samenleving mag het kabinet niet negeren. Zij dient het voortouw te nemen en een saamhorige samenleving als doel te hebben. Niet alleen als het hen uitkomt om zorgkosten te besparen, maar ook om iedereen een gelijkwaardig leven te kunnen laten leiden.

 

Ten derde is het beschamend dat Nederland als een van de rijkste landen ter wereld als een van de weinige landen het VN-verdrag niet heeft geratificeerd. Landen die het veel minder goed hebben dan wij, hebben voor hun mindervalide mede-burgers veel meer bewerkstelligd dan Nederland. Dat het kabinet op het gebied van toegankelijkheid niet het goede voorbeeld geeft en wederom geen leiderschap toont, zet ons land steeds verder op achterstand.

 

Vandaag debatteert de Tweede Kamer over dit onderwerp. Laten we hopen dat zij de stem van het volk met verve kunnen laten horen en alle andere belangen ondergeschikt kunnen maken.